Kłótnia o obowiązki, spóźnienie czy telefon bywa tylko powierzchnią. Pod nią mogą znajdować się potrzeby uznania, bezpieczeństwa, bliskości albo wpływu, których partnerzy nie potrafią w danym momencie wyrazić wprost.
Jak powstaje błędne koło?
Jedna osoba naciska, bo chce uzyskać kontakt i pewność. Druga wycofuje się, bo potrzebuje spokoju i ochrony przed napięciem. Im większy nacisk, tym większe wycofanie — a im większe wycofanie, tym większy lęk pierwszej strony.
Oboje próbują zadbać o relację lub siebie, lecz sposoby działania wzajemnie wzmacniają problem.
Zatrzymać schemat, nie wygrać sporu
Pierwszym krokiem jest rozpoznanie momentu, w którym rozmowa przestaje dotyczyć konkretu, a zaczyna odtwarzać dawny taniec. Pomocna może być przerwa ustalona tak, aby żadna ze stron nie odebrała jej jako porzucenia.
Po obniżeniu napięcia łatwiej mówić o własnym doświadczeniu zamiast atakować intencje partnera.
- nazwijcie powtarzający się schemat,
- ustalcie bezpieczny sposób robienia przerwy,
- mówcie o potrzebach zamiast o winie,
- wracajcie do rozmowy w uzgodnionym czasie.
Nowa rozmowa wymaga praktyki
Utrwalone reakcje pojawiają się automatycznie, szczególnie w bliskich relacjach. Zmiana nie polega na unikaniu wszystkich konfliktów, lecz na budowaniu zdolności do ich przechodzenia bez ranienia i utraty kontaktu.
Terapia par może stworzyć przestrzeń do zobaczenia cyklu z zewnątrz i wypracowania nowych sposobów odpowiadania na siebie.
Zespół „Odnaleźć Sens”
Tworzymy rzetelne materiały psychoedukacyjne, które pomagają lepiej rozumieć emocje, relacje i codzienne trudności.
